Σ’ όσους γάμους γω κι αν πήγα, τέτοιο αντρόγυνο δεν είδα!

Σ’ όσους γάμους γω κι αν πήγα, τέτοιο αντρόγυνο δεν είδα!

Πόση ομορφιά και τι υπέροχα έθιμα στην Φωκίδα, τα οποία προετοίμαζαν το ζευγάρι για την κοινή ζωή. Τους προετοίμαζαν για το “σύ-ζυγοι”, δηλαδή για το μαζί στο ζυγό της ζωής. Οι συγγενείς και φίλοι και όλο το χωριό μια δύναμη, συμμέτοχοι σε όλα. Από την Δευτέρα βοηθούσαν τις οικογένειες του γαμπρού και της νύφης σε κάθε εργασία, ετοίμαζαν τα δώρα του γάμου, δηλαδή την πρεβέντα, το κρασί, το κρέας και υλικά για το γεύμα της Κυριακής, για να χαρούν και να γλεντήσουν όλοι μαζί στο πιο σημαντικό σταθμό των δύο ανθρώπων, στην ένωσή τους με το μυστήριο του γάμου.

Την Παρασκευή έστησαν τον γίκο, αφού πρώτα κυλίστηκε ένα μικρό αγοράκι πάνω στα προικιά. Η νυφούλα μας χόρεψε και πάλι!
Τα προικιά τα φόρτωναν στα ζώα, στα μπαούλα και μικρά παιδιά τα έβαζαν στο κεφάλι τους.
Η νύφη χόρευε συγκινημένη.

Να μας ζήσουν και καλούς απογόνους!!